ഇല -
മണ്ണിലേക്ക് മടങ്ങും മുന്പ്
തന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് നോക്കി .
കാലം കോറിയിട്ട മുറിവുകള്
തലങ്ങും വിലങ്ങും
സങ്കീര്ണമായ പാതകളിലൂടെ...
ഹൃദയത്തെ മുറിപ്പെടുത്താന്
ആരാണിത്രയും നഖക്ഷതങ്ങള് കരുതിവച്ചത്?
വീഴുന്നതിന് മുമ്പാകുമോ
മുറിവുകള് ഇത്രമാത്രം
കഠിനമായ
ഒരോര്മ്മപ്പെടുത്തലാകുന്നത്..
കാറ്റിന്റെ കനിവില്
ഉലഞ്ഞാടിയാടി, കടപുഴകി
ഓര്മകളുടെ പച്ചനിറം.
ഇല മണ്ണിലേക്ക് -
സ്വന്തം സങ്കടം പറയാന്,
അടിവേരുകളുടെ, തികച്ചും
അത്രതന്നെ
സങ്കീര്ണമായ മുറിവുകളിലേക്ക്....
(മറവിയില് നിന്നും വാക്കെന്ന നൂല്പ്പാലം കടന്നെത്തുന്ന ഓര്മ്മകള്...ഞാനതിനെ എഴുത്ത് എന്ന് വിളിക്കും....)
SOLITUDE....
Saturday, 30 October 2010
Saturday, 23 October 2010
ബാക്കി
പറഞ്ഞത് മുഴുവന്
കാറ്റ് കൊണ്ടുപോയി .
പറയാതിരുന്നത് മുഴുവന്
ഉള്ളിലൊരു
കൊടുങ്കാറ്റായി .....
ഇപ്പോളും.
പൂച്ച
എന്റെ ഉള്ളില് ഒരു കാമുകനുണ്ട് .
വിരുതനായ
ഒരു പൂച്ചയെ പോലെ ,
ഒളിച്ചിരുന്ന് ,
തരം കിട്ടുമ്പോള് നിന്റെ പ്രണയത്തെ
കവര്ന്നെടുത്ത്...
വിടാതെ ,പിടി വിടാതെ...
മഴവില്ല്
നീ മേഘങ്ങളെ കുറിച്ച് പറഞ്ഞപ്പോള്
ഞാന് സൂര്യനെക്കുറിച്ച് വാചാലനായി .
നമുക്കിടയിലെവിടെയോ
ഒരു മഴവില്ല് ,
കള്ളനെപ്പോലെ
മുഖം കാട്ടാതെ ......
സമയം
സമയത്തെക്കുറിച്ച്
നിനക്ക് എന്തറിയാം?
കൈത്തണ്ടയില് അമര്ന്നു കിടന്നും
ചുമരില് ചാരി നിന്നും
ജീവിതത്തെ
അത്രമാത്രം
നോവിക്കുന്നു ; ആ സൂചികള് ...
ജലം ജീവിതം
മഴവെള്ളത്തില്
കുറുമ്പികളായ മേഘങ്ങളുടെ
ഇളക്കങ്ങള് കേട്ടു..
പുഴവെള്ളത്തില്
മണല്ത്തരികള് തമ്മില്
കലഹിക്കുന്നത് കേട്ടു..
കടല്ത്തിരയിലാകട്ടെ-
ദൂരെനിന്നും ഒഴുകിയെത്തി
തറവാട്ടുവീട്ടില് ഒത്തുകൂടിയ
കുട്ടികളുടെ ആഹ്ലാദങ്ങളും....
Subscribe to:
Posts (Atom)